طبق آخرین رتبه بندی کشورهای جهان در سال 2007 میلادی که بر اساس صحنه رقابتی صنعت فناوری اطلاعات صورت گرفته است، کشور ایران با کسب رتبه شصت و چهارم در واقع در پایین ترین جایگاه دنیا قرار گرفته است.

در این رتبه بندی کشور ایالات متحده آمریکا جایگاه نخست را کسب کرده است و پس از آن کشورهای ژاپن، کره جنوبی و انگلستان به ترتیب مقام ها دوم تا چهارم را به خود اختصاص داده اند. بیش از شصت کشور جهان توسط واحد کاوش اکونومیست در این مسابقه رتبه بندی، مقایسه شده اند.

به گفته مقامات رسمی موئسسه اکونومیست، شیوه کسب امتیاز در این فهرست بر مبنای ساختارهای زیر بنایی آی تی کشورها، محیط تجارت الکترونیک، گنجایش نیروی انسانی، چهارچوب قانونی، سیاست گذاری های حامی از بخش خصوصی و پشتیبانی از تلاش در حوزه های تحقیق و توسعه فناوری اطلاعات بوده است.

کشور ایران در بخش رتبه بندی منطقه ای خاورمیانه و آفریقا با کسب امتیاز 15.7 نه تنها در این بخش بلکه در کل لیست رتبه آخر را دریافت کرده است. بطوریکه کشورهایی مانند الجزایر و نیجریه به ترتیب با کسب 20 و 18 امتیاز بالاتر از ایران فهرست شده اند.

مهندس "دنیس مکولی" مدیر EIU و پژوهشگر فناوری جهان در خصوص این رتبه بندی می گوید: "کشور های مورد مقایسه در این فهرست، دارای ارتباط محکمی در میان یکدیگر می باشند و توانایی حضورشان در این مقایسه و نتایج بدست آمده نشان از نیروی بخش آی تی (فناوری اطلاعات) آن کشور است."

گفتنی است که به عقیده سایت اطلاع رسانی C|Net کشور انگلستان با ارتقای جایگاه خود به مقام چهارم جهان پیشرفت چشمگیری در حوزه فناوری اطلاعات داشته است و در واقع سریعترین کشور در حال توسعه بخش فناوری اطلاعات محاسبه شده است.

در ادامه گزارش EUI گفته شده است که با این حال، یک شکاف تهی میان کشورهای دارای حکومت های قابل انعطاف از نظر اقتصادی و دیگر کشورها وجود دارد به مانند وجه اقتصاد امریکا و کشور بریتانیا یا دیگر بازارهای مشابه نزدیک به یکدیگر.

برای دیدن عکسها به ادامه مطلب برید
ادامه مطلب

اگر عمر دوباره داشتم
دان هرالد (Don Herold) كاريكاتوريست و طنزنويس آمريكايى در سال 1889 در اينديانا متولد شد و در سال 1966 از جهان رفت. دان هرالد داراى تاليفات زيادى است اما قطعه كوتاهش «اگر عمر دوباره داشتم...» او را در جهان معروف كرد. بخوانيد:


"البته آب ريخته را نتوان به كوزه باز گرداند، اما قانونى هم تدوين نشده كه فكرش را منع كرده باشد.

اگر عمر دوباره داشتم مى كوشيدم اشتباهات بيشترى مرتكب شوم. همه چيز را آسان مى گرفتم. از آنچه در عمر اولم بودم ابله تر مى شدم. فقط شمارى اندك از رويدادهاى جهان را جدى مى گرفتم. اهميت كمترى به بهداشت مى دادم. به مسافرت بيشتر مى رفتم. از كوههاى بيشترى بالا مى رفتم و در رودخانه هاى بيشترى شنا مى كردم. بستنى بيشتر مى خوردم و اسفناج كمتر. مشكلات واقعى بيشترى مى داشتم و مشكلات واهى كمترى. آخر، ببينيد، من از آن آدمهايى بوده ام كه بسيار مُحتاطانه و خيلى عاقلانه زندگى كرده ام، ساعت به ساعت، روز به روز. اوه، البته منهم لحظاتِ سرخوشى داشته ام. اما اگر عمر دوباره داشتم از اين لحظاتِ خوشى بيشتر مى داشتم. من هرگز جايى بدون يك دَماسنج، يك شيشه داروى قرقره، يك پالتوى بارانى و يك چتر نجات نمى روم. اگر عمر دوباره داشتم، سبك تر سفر مى كردم.

اگر عمر دوباره داشتم، وقتِ بهار زودتر پا برهنه راه مى رفتم و وقتِ خزان ديرتر به اين لذت خاتمه مى دادم. از مدرسه بيشتر جيم مى شدم. گلوله هاى كاغذى بيشترى به معلم هايم پرتاب مى كردم. ديرتر به رختخواب مى رفتم و مى خوابيدم. بيشتر عاشق مى شدم. به ماهيگيرى بيشتر مى رفتم. پايكوبى و دست افشانى بيشتر مى كردم. سوار چرخ و فلك بيشتر مى شدم. به سيرك بيشتر مى رفتم.

در روزگارى كه تقريباً همگان وقت و عمرشان را وقفِ بررسى وخامت اوضاع مى كنند، من بر پا مى شدم و به ستايش سهل و آسان تر گرفتن اوضاع مى پرداختم. زيرا من با ويل دورانت موافقم كه مى گويد: "شادى از خرد عاقل تر است".

اگر عمر دوباره داشتم، گْلِ مينا از چمنزارها بيشتر مى چيدم *"

من ندانستم از اول که تو بی مهرو وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی ونیایی
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی؟؟

سلام به همگی .
من از امروز دو شنبه با شما هستم. می خوام واستون اطلاعات روز و عکسهای قشنگ بذارم. خوشحال می شم نظراتتو نو ببینم. فعلا بای