و حدس می زنم شبی مرا جواب می کنی

و قصر کوچک دل مرا خراب می کنی

سر قرار عاشقی همیشه دیر می کنی

ولی برای رفتنت عجب شتاب می کنی

من از کنار پنجره تو را نگاه می کنم

و تو به نام دیگری مرا خطاب می کنی

چه ساده در ازای یک نگاه پاک و ماندنی

هزار مرتبه مرا ز خجلت آب می کنی

به خاطر تو من همیشه با همه غریبه ام

تو کمتر از غریبه ای مرا حساب می کنی

و کاش گفته بودی از همان نگاه اولت

که بعد من دوباره دوست انتخاب می کنی

فکر کردم زندگی را می توان تسخیر کرد

تا همیشه شاد بود و غصه را تحقیر کرد

فکر کردم می شود رنگ سیاهی را ندید

راه غم را بست و تنها خنده را تصویر کرد

آرزو مانند دریا من فقط یک قطره ام

پس چرا این زندگی یک قطره را تبخیر کرد

 طلوع را تماشا کن  تا نشاطی بی نظیر سهم زندگیت شود

اگر به غروب بیندیشی شادیهایت هم غروب خواهند کرد

زندگی یعنی آب اگر می خواهی مرداب نشوی حرکت کن 

ایستادن یعنی مرداب شدن . به گذشته نیندیش مگر برای عبرت گرفتن

 بیدار باش تا جهان بینی .

                                                                               بیخبران خفتگان جهانند  

باز می لرزد دلم دستم باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را دست

و ابرویم را نریزی دل هی نخورده مست

 لحظه دیدار نزدیک است