می خوام یه بار ببینمت سر بذارم رو شونه هات

دوست داشتم با گلای سرخ می اومدم یه دیدنت

نه اینکه با رخت سیاه چشمای سرخ ببینمت

گل وپرپر می کنم سر مزارت

                           تا ابد بارونی چشمای یارت

                                                     رفتی از حضور من تو در دل خاک

                                                                                         از تو یادگاری چشمای نمناک

پاییز غریب و بی رحم اون همه گل مگه کم بود

گل من رو چـــرا چیدی گــل مــن دنیای من بود

گلم و ازم گرفتی تک و تنها زیر بارون

حالا که نیستی کنارم میزارم سر به بیابون

هنوزم بارون میباره تو میای انگار بهاره

خودتم بهتر میدونی که غم از صدام میباره

پاییز غریب و بی رحم اون همه گل مگه کم بود

گل من رو چـــرا چیدی گــل مــن دنیای من بود